این بخش وظیفه تحکیم ، تقویت و توسعه روابط فیمابین جمهوری اسلامی ایران و سوئیس را در زمینه های سیاسی بعهده داشته و ضمن بررسی تحولات دو کشور و شناسایی ساز و کارهای مناسب زمینه های بسط و گسترش هر چه بیشتر مناسبات را فراهم می نماید.

ذیلا تحولات روابط دو جانبه در دو مقطع قبل و بعد از انقلاب و وضعیت کنونی روابط به اختصار مورد اشاره قرار می گیرد.

تاریخچه روابط

روابط سیاسی ایران و سوئیس پیشینه ای دیرینه داشته و به بیش از سه ربع قرن پیش برمی گردد. سفارت ایران در سال 1917 در برن افتتاح شد و سوئیس نیز فعالیت دیپلماتیک خود را از سال 1933 با بازنمودن سفارت خود در تهران آغاز نمود. در سال 1950 نیز سر کنسولگری ایران نیز در ژنو تاسیس گردید. حاصل روابط دو کشور تا پیش از پیروزی انقلاب در بهمن 1357، دوازده عهدنامه در زمینه های سیاسی و اقتصادی می باشد. در مجموع روابط دو کشور تا سال 1357 روندی مبتنی بر توسعه گسترش علائق فیمابین در زمینه های مختلف سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی داشته است.

روابط با جمهوری اسلامی ایران

روابط سوئیس با جمهوری اسلامی ایران  به رغم فراز و نشیب های چندی ، در مقایسه با سایر کشورهای اروپای غربی  بسیار خوب و دوستانه بوده است. این کشور بلافاصله پس از پیروزی انقلاب اسلامی اقدام به شناسائی رسمی دولت جمهوری اسلامی ایران نمود و سفارتخانه های دو کشور در سطح سفیر به فعالیت خود ادامه دادند. سوئیس به پیروی از سیاست بیطرفی خود ، سیاست عدم مشارکت در حرکت های مشخص  و آشکار علیه جمهوری اسلامی ایران و عدم مشارکت در تحریم اقتصادی را مبنای روابط خود با جمهوری اسلامی ایران  قرار داد. سوئیس در پرتو همین سیاست بیطرفی خود در سالهای اولیه پس از پیروزی انقلاب اسلامی و برهم خوردن روابط با برخی از کشورهای بلوک غرب به عنوان حافظ منافع جمهوری اسلامی ایران در برخی از این کشورها و یا حافظ منافع پاره ای از کشورهای غربی در جمهوری اسلامی ایران ظاهر شد که برخی از آنها تا به امروز ادامه یافته است. سوئیس در حال حاضرحافظ منافع جمهوری اسلامی ایران نزد دولت مصر و حافظ منافع آمریکا نزد دولت جمهوری اسلامی ایران می باشد.